Oké, ik krijg er van alle kanten van langs, via mails en andere blogs: er is géén hysterie op de bevroren Nederlandse wateren en je kunt nog áltijd bijna alleen op het ijs schaatsen, als in een rustige oase, en in het midden van niets een charmante koek en zopie tegenkomen. Natuurlijk, mijn geschriften zijn ingegeven door een onuitstaanbare jaloezie: ik zou zo graag zelf willen schaatsen en weer eens een Elfstedentocht van dichtbij meemaken. Tuurlijk, lijkt me wel eens leuk, weer de Molentocht voltooien; misschien komt het er eens van. En ben tegelijk blij voor m’n vriendjes dat zij het nu wél kunnen, schaatsen, ook met hun jonge kinderen, waarvan sommige voor het eerst zoiets meemaken.
Als ik zou willen, zou ik in Barcelona ook kunnen schaatsen. De stad is twee piste’s rijk, eentje op slechts één straat van mijn werk vandaan, de Skating Club aan de Carrer Roger de Flor, hoek Diputació. De andere bestaat al sinds 1971 naast het Camp Nou, en is de officiële schaatsbaan van FC Barcelona, dat vroeger zelfs een heus ijshockeyteam had.
Maar schaatsen houdt natuurlijk niet over, op van die kleine binnenbanen, waar je niet eens een volwaardig rondje kunt draaien zonder tegen iemand op te botsen. Ben er eens geweest met Antonio Gómez. Antonio wie? We kenden ‘m in Nederland eind jaren zeventig als Speedy Gómez. Nóg wordt hij thuis in Sant Boi de Llobregat boos als hij leest – hij kent een beetje Nederlands – dat wij hem een krabbelaar noemden, in zijn gele of rode pak waarin hij altijd laatste was. Aan zijn persoonlijke records records te zien moesten vooral de 5.000 meter (9.06.55) en de 10.000 meter (21.47,6) een lijdensweg voor hem zijn; de laatste afstand mocht hij trouwens nooit meedoen, omdat hij na drie afstanden niet bij de eerste zoveel stond. Prachtige fotofinish trouwens, op deze video, tegen een tegenstander die wél eerst gevallen was:
Hoi Edwin,
Ik wist niet dat jij ook zo´n schaatsfan was. Gisteren was het precies een jaar geleden dat ik met mijn broer de Molentocht in de Alblasserwaard reed. Ik kon de tocht nog net meepikken, want twee dagen later vloog ik weer terug naar Spanje. Een heerlijke schaatstocht van 75 kilometer langs de molens van Kinderdijk, Bleskensgraaf, Molenaarsgraaf, Ottoland, etc. Ik heb wat foto´s gezet op facebook, daar heet ik overigens dani valen, danny valen was al bezet.
Hoi Edwin,
Leuk de reactie van Danny Valen (ik ken hem van mijn rondreis Spanje/Portugal 2003, hij was mijn reisleider) ik ben opgegroeid in 1 van de dorpen langs de route van de Molentocht, ik reed die tocht ook al meerdere malen! Het is inderdaad schitterend, maar ik zou ook best op de Plaza de Catalunya willen schaatsen! A mi me gusta Barcelona!!!
P.S. heb trouwens je boek het Barcelona gevoel besteld
Antonio was een held toen.Veel later is er nog eens een keer een docu over hem op de nederlandse t.v. geweest waar hij toen ook commentaar gaf over zijn populariteit in Nederland.