Ik schreef al eens eerder over het geheim achter de jeugdopleiding van FC Barcelona. Vorige week mochten we er ook, bij uitzondering, met de camera’s van de NOS langs. Hierboven de reportage. Nu blijken sommigen die voortdurende lof over het droomvoetbal van Barça een beetje zat te worden. Voor hen een deel uit de laatste column van Willem van Hanegem in het AD. Ik doe het met deze ene zin: “Ik vind het voetbal van Barcelona het mooiste en beste dat ik ooit van mijn hele leven gezien heb”. De Kromme dixit.
// “De kritiek op Barcelona neemt langzaam toe, ik merk gewoon dat er irritatie ontstaat over die ploeg. Niet over het spel, maar over de bijval die Barça in de hele wereld krijgt. Gek is dat toch. Ik geloof echt dat de woede van Arsène Wenger nadat hij met Arsenal in Camp Nou verloren had, met die irritatie te maken heeft.
De man maakte zich absoluut belachelijk en valt eigenlijk nooit meer serieus te nemen. Daar besteed ik verder geen woorden meer aan omdat Sjoerd Mossou het zaterdag in deze krant goed opschreef, de man is gewoon zuur en jaloers.
Ik vind het voetbal van Barcelona het mooiste en beste dat ik ooit van mijn hele leven gezien heb. De elftallen met Pelé, Cruijff en Maradona speelden echt niet beter of aantrekkelijker, nooit.
Ik kan er geen genoeg van krijgen. Het spel van die jongens beantwoordt in alles aan wat ik verlang van een wedstrijd; positiespel, snelheid, aanvallend, attractief en eigenlijk ook wel heel optimistisch voetbal.
Dat optimisme, daar gaat het om en het is in elke ploeg op welk niveau in te brengen. Daarom heb ik Guardiola hoog zitten, hij is daar als trainer/coach verantwoordelijk voor. Hoe kun je aan zulk voetbal en zo’n club een hekel krijgen? Dat het bijna niet te bestrijden is, moet je maar voor lief nemen.
En ik begrijp het dat een ploeg als Arsenal, normaal gesproken ook een aantrekkelijk spelend elftal, gedesillusioneerd afscheid neemt van de Champions League. Maar als je ze niet aankunt, moet je proberen zoals zij te spelen.”
He!In deze repo wordt de mythe dat Cruijff nooit in het midden van een rondo heeft gestaan keihard doorbroken…:)
Amor heeft duidelijk instructies van de nieuwe directie om de rol van Cruijff zo veel als mogelijk te minimaliseren maar kan zich er toch niet uitpraten…
Zonder Cruyff bestaat dit gewoon niet. Hoezeer de directie ook probeert de geschiedenis te herschrijven en 1978-1979 als vertrekpunt naar voren schuift: voor Cruijff bij Barcelona kwam als coach was de Masia gewoon een jeugdacademie als alle andere, sinds Cruijff is het een “fabriek” van toptalenten.
Het begon allemaal met de Generaal, Rinus. In feite is Cruyff een Michels adept. De grondslag van Cruyff’s inzichten – buiten uiteraard de voetbalervaring op straat (wat vroeger nog kon in Amsterdam) – is gelegd door Rinus Michels. Wat was er nu zo bijzonder aan de aanpak en visie van de Generaal op het voetbal van de vorige eeuw? In het pre-Michels tijdperk was voetbal een gesegmenteerd gebeuren: je had de voorhoede, het middenveld en de achterhoede. Het leek een beetje op het huidige korfbal; Wee je gebeente als je als verdediger naar voren ging. Michels paste (als vakkundig leraar Lichamelijke Opvoeding) de principes van een andere sport toe op het voetbal van die die tijd, namelijk het basketbal. Het resultaat? Totaalvoetbal. Je begint de aanval van de tegenpartij vroeg te storen, combineert man- met ruimtedekking en plaatst de bal snel. Een gepasste bal is namelijk altijd sneller dan een bal die gedribbeld wordt. Je kunt zeggen dat Pep de visie van Cruyff/Michels op een (nog) hoger plan heeft gebracht. en dat beeld wordt geprojecteerd en bewust ingeprent op de jeugd. Barcelona is onoverwinnelijk met deze manier van spelen. Het enige dat Barcelona in de weg staat – zo nu en dan – zijn de mysterieuze krachten in de sport: Het zelfvertrouwen en daar heeft zelfs onze Generaal geen passende oplossing voor.
Zag de reportage dinsdag voor de wedstrijd al, hoorde al aan de unieke stem dat jij de interviewer was, filmpje staat ook op NOS-site.
De afgunst merk ik ook steeds meer, deels begrijpelijk, deels irritant dat ze dan met drogredenen komen en steeds de plank misslaan.